göç

Bulutlar arkasına saklanır ay

uyur gecenin koynunda bir cinnet nöbeti

Sulara karışır gölgemiz

baştan aşağı karalanmış, silinmiş, karalanmış, silinmiş

tükürüklere boğulmuş bir faili meçhul cinayeti .

Yavaşça kayboluyor, karanlığın koynunda katilimiz.

Elleri gölgeme sığınıyor, gövdesi evlere

Biz bir tersine göç gibiyiz

sesimiz yabancılar içinde boğuluyor,

biri gölgeme sığınıyor,

bir çocuk gözleri, kanlı elleriyle sığınıyor.

anladım içindekini öldürdü

pusuda puslu bir havada belki de

vakitsiz bir göç mevsimi

elleri gölgeme sığınıyor , gövdesi evlere …

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s