ışığın yazgısı

gözlerimi kapattığım her karanlığa sızıyor ışık

başkalarının aynasında nasıl tutunuyor bir yosun gibi.
gözlerimi kapattığım her zamana sızıyor ışık

kimse oluyor, dün var olanla yoksun gibi.

biri bana izlerini bıraksa içim acır ,

hangi duvarımda taşısam yıkılır gölgesini…

gözlerimi kapattığım her geçmişe sızıyor ışık

boğum boğum bir gökkuşağı eskisi…

başı ezilmemiş bir umut oluyor bütün yollar

dönüp gitsem damarlarımda taşırım bütün zehirini .

elini tutsam yanı başımdaki gölgemin

azadını isteyecek yaşamak için kendi seçimini,

oysa ışığın yazgısıdır onu bana prangalayan,

anlatsam anlamaz hiç öğrenmedi benim dilimi .

gözlerimi kapattığım her bana sızıyor ışık

kesilmiş damarlarımdan sızıyor ışık her yana .

yavaşça alıyorum onu içeri

kendi girdabında boğulmaktır ışığın kaderi.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s