solgun ay

yıldızlar tükürür göğe solgun bir ay,

geceler gölgeleri yer,

sen kimin usturlabı-sın, kim bulur seni içinde

– yitirdiğini kim fark ederse önce .

yıldızlar tükürür göğe  bir solgun ay,

döller gibi kendi fersizliğini;  çöker üstüne üstüne .

içindeki son aydınlığı da emer yalnızlık,

sen kimin usturlabı-sın; kör vakitlerde,

saçları rüzgar kokan uçurtmalar döne döne düştüğünde.

solgun ay,

ah kimse muradını alamaz, açlar sofrasıdır .

Kayalıkları göstermeyen bir denizci atlasıdır,

terk edilmiş kentlerin en ücrasıdır.

sen kimin usturlabı -sın ;bilmeden önce

denizlere süzülen nehirler boyunca

akıp gitmeden önce.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s