olağanlaşma

herkes içindeki hayvanı doğursun…..

cami avlusunda ıslak bir köpek irkiliyor

birbirine sığınmış kalabalık

çürümeye başlamış bir bedeni yol ediyor.

aklımızda hep aynı anılar kaldı

çok mu sık anlattık birbirimize?

onlar da unutulur tek başına mırıldanmazsan.

işlemeli giysisiyle bir imam günahlardan

ve azaptan bahsediyor;

düpedüz yalan söylüyor rahmet sözcüğüyle.

kimse içindeki bataklığı kurutamaz

lanetlenmiş bir sövgüyle.

ah tabutun içinde bir beden çürüyor.

kimisi yüzünü görseydik diyor;

oysa bütün ölülerin yüzleri geçmişi örtüyor.

aklında bir o ….

morarmış ve kıpırtısız.

mezarlar niye var?

ve mermerin soğukluğuna neden terk edilir

toprağın sımsıcak kucağı?

mezarlar niye var?

kimsenin aklında yaşayamayacakken

adını neden kazırlar bir taşa?

bedeni sağa yatırılmış, başı güneye bakıyor

biri Yasin okuyor, biri toprak atıyor

oysa bir bulut gibi geçti

ve güneşte artık gölgesi yürümüyor.

biri talkın getiriyor;

tekrarlayıp duruyor adını

o çoktan unuttu , biz de unutacağız…

sahi, aklımızda da bir mezar var mı ?

herkes üst üste mi gömülüyor….

çürüyen et kefene yapıştı

yağmur derine sızdı …

irkilemeden upuzun yatıyor….

yedisi, kırkı, yıl dönümü derken

her şey geride kalıyor….

olağanlaşma

denize attığın taş çakıla

çakıl kuma…..

dönüyor, dönüyor….

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s